Zasvystaly kozachenky [3]

Zasvystaly kozachenky
V pohid z polunochi,
Vyplakala Marusenka
Svoyi yasni ochi.

Ne plach, ne plach, Marusenko,
Ne plach, ne zurysya,
Ta za svoho mylenkoho
Bohu pomolysya!

Stoyit misyac nad horoyu,
A soncya nemaye.
Maty syna v dorizenku
Slizno provodzaye:

"Idy, idy, mii synochku,
Ta ne zabaryaisya,
Za chotyry nedilenky
Dodomu vertaisya!"

"Oi rad by ya, matusenko,
Skorishe vernutsya,
Ta shchos mii kin voronenkyi
V vorotyah spitknuvsya.

Oi boh znav, koly vernus,
V yakuyu hodynu;
Pryimy z moyu Marusenku,
Yak ridnu dytynu!"

"Oi rada b ya Marusenku
Za ridnu pryinyaty,
Ta chy bude z vona mene,
Synu, shanuvaty?"

"Oi ne plachte, ne zurites,
V tuhu ne vdavaites:
Zahrav mii kin voronenkyi
Nazad spodivaites!"